Osteopathie, acupunctuur, kruiden en homeopathie winnen steeds meer terrein in de paardenwereld. Veel Vlaamse paardeneigenaars grijpen naar alternatieve therapieën om het welzijn van hun dier te ondersteunen, vaak vanuit een sterke persoonlijke betrokkenheid. Toch blijkt uit recent onderzoek van de Universiteit Gent dat het gebruik van deze behandelingen niet altijd openlijk wordt besproken met de dierenarts. Die stilte kan risico’s meebrengen en roept vragen op over communicatie, vertrouwen en samenwerking in de zorg voor het paard.
Veel Vlaamse paardeneigenaars maken gebruik van alternatieve therapieën, zoals osteopathie, acupunctuur, kruiden of homeopathie. Toch wordt dit niet altijd besproken met de dierenarts. Dat blijkt uit wetenschappelijk onderzoek van dr. Pia Keller en prof. Annelies Decloedt van de Universiteit Gent, gepubliceerd in het American Journal of Veterinary Research.
In deze studie werd bekeken hoe paardeneigenaars praten met hun dierenarts over complementaire en alternatieve diergeneeskunde. Dat gebeurde aan de hand van een online enquête met meer dan 1.500 deelnemers en diepte-interviews bij 26 paardeneigenaars. Meer dan 70% van de eigenaars gaf aan al alternatieve therapieën te hebben gebruikt, en ruim 60% van de deelnemers had al over alternatieve geneeskunde gesproken met de dierenarts. Over het algemeen blijken paardeneigenaars veel vertrouwen te hebben in hun dierenarts en tevreden te zijn over de communicatie. Toch verloopt die communicatie niet altijd volledig open. Meer dan een kwart van de eigenaars die alternatieve therapieën gebruikt, gaf aan dit niet te bespreken met de dierenarts.
Uit de interviews kwamen verschillende redenen naar voren. Veel eigenaars voelen zich sterk verantwoordelijk voor hun paard en willen zelf keuzes maken over de zorg. Andere eigenaars gaven aan dat ze schrik hebben voor een negatieve of sceptische reactie van de dierenarts, of dat ze het gevoel hebben dat dierenartsen onvoldoende vertrouwd zijn met alternatieve therapieën. Sommige eigenaars bespreken het gebruik van alternatieve therapieën niet, omdat ze ervan uitgaan dat deze “natuurlijke” behandelingen geen kwaad kunnen.
Het gebruik van alternatieve behandelingen zonder overleg met de dierenarts kan nochtans risico’s inhouden. Zo kunnen er bijwerkingen optreden bij combinatie met andere medicijnen of kan noodzakelijke klassieke zorg te laat worden opgestart. De studie benadrukt het belang van een respectvolle relatie tussen dierenarts en paardeneigenaar. Een open dialoog en wederzijds vertrouwen vormen daarbij de sleutel tot het best mogelijke welzijn van het paard.
