Jette de Jong: “Al ben ik zevende of laatste op een BK, als ik maar plezier heb”

Op haar 21ste combineert Jette de Jong een universitaire opleiding biomedische laboratoriumwetenschappen met een leven als professioneel dressuuramazone. Vanuit haar stal runt ze samen met haar moeder een groeiende sport- en trainingsstal, rijdt ze dagelijks twaalf paarden en droomt ze stilaan van de grote internationale Grand Prix. Maar achter de Belgische titels en de internationale ambities schuilt vooral een nuchtere jonge vrouw die met beide voeten op de grond blijft staan. “Sinds ik een paard ben verloren, kijk ik anders naar de sport. Als ik maar plezier heb, dan is het goed.”

Van labo naar dressuurstal

Vier jaar geleden combineerde Jette de Jong haar studie biomedische laboratoriumwetenschappen al met topsport op hoog niveau. Vandaag is ze uitgegroeid tot een volwaardige profamazone, al heeft ze haar opleiding nooit helemaal losgelaten. “Eerst dacht ik zelfs nog aan een master rond infectieziekten. Ebola en zo, dat vond ik superinteressant,” vertelt ze lachend. “Biologie en chemie interesseren mij echt.”

De combinatie met topsport bleek echter allesbehalve evident. Tijdens haar periode bij de Duitse topamazone Isabell Werth zette ze haar studies tijdelijk stop. “Ik moest om de drie weken naar Duitsland om te trainen. Dat was gewoon niet combineerbaar.” Toch geeft ze haar diploma niet op. “Je weet nooit. Stel dat er een gigantische crisis komt of ik breek mijn rug… dan heb ik toch een plan B.”

Twaalf paarden per dag

Ondertussen is Jette uitgegroeid tot een volwaardige profamazone. Op stal draait alles rond paarden, trainen en wedstrijden. “We hebben acht paarden van onszelf en daarnaast momenteel nog zeven trainingspaarden,” zegt ze. “Ik begin meestal rond half acht ’s morgens. Dan probeer ik er zes gereden te hebben tegen één uur, en daarna nog eens zes.”

Dat klinkt loodzwaar, maar volgens haar draait alles om structuur. “Mama doet eigenlijk alles errond: binnen- en buitenzetten, voeren… Ik moet gewoon opzadelen, rijden en weer wisselen.” Haar vader, André de Jong, werkt trouwens ook mee op de stal en helpt mee met de dagelijkse organisatie en het runnen ervan.

Toch wil ze bewust dicht bij haar paarden blijven staan. “Ik doe graag nog zelf het opzadelen. Je voelt meteen hoe een paard in zijn vel zit. Soms weet ik al op de koer: oei, dit wordt een pittig ritje.”

“Als de klik er niet is, stop ik ermee”

Hoewel ze ondertussen heel wat paarden van eigenaars rijdt, blijft gevoel voor haar doorslaggevend. “Als ik echt geen klik heb met een paard, dan zeg ik ook gewoon: zoek maar iemand anders. Natuurlijk kan een paard eens een slechte dag hebben, maar als ik er echt met tegenzin op kruip, houdt het op.”

Die aanpak werpt duidelijk zijn vruchten af. Via mond-tot-mondreclame en sociale media groeide haar klantenbestand snel. “Dat is eigenlijk heel spontaan gegaan. Mensen zien iets op Instagram, horen positieve dingen en dan begint dat te rollen.”

Belgische keuze

Hoewel Jette Nederlandse roots heeft, rijdt ze al jaren onder Belgische vlag … een keuze die bewust werd gemaakt. “We hadden vroeger een appartement in Oliva tijdens een EK. Toen zei voormalig bondscoach Laurence Dael: ‘Jij moet voor België rijden.’ Het jaar daarna zat ik effectief in het team.”

Volgens haar biedt België jonge ruiters meer kansen. “In Nederland moet alles meteen perfect zijn. Hier krijg je tijd om te groeien. Je krijgt kansen, begeleiding, stages… dat waardeer ik enorm.”

Een nieuwe generatie dressuur

In het gesprek komt ook de evolutie binnen de dressuursport uitgebreid aan bod. Jette spreekt open over de invloed van Justin Verboomen en de veranderende visie op training. “Vroeger was het vaak: hoger, harder, spectaculairder. Maar Justin heeft echt een ander beeld gebracht. Meer harmonie, meer losheid.”

Volgens haar wordt de sport vandaag kritischer bekeken, door juryleden, publiek én sociale media. “Maar ik denk dat houding alles is. Als je vriendelijk rijdt, je paard beloont en normaal met je dieren omgaat, dan hoef je niet bang te zijn.”

Van jong talent naar Grand Prix

Sportief lijkt de toekomst veelbelovend. Met Heaven beschikt Jette al over een succesvol U25-paard, terwijl ook de jonge Valentine hoge verwachtingen schept. “Valentine, die in eigendom van Caroline van Zele bleef, heeft al een WK gelopen en was Duits kampioen. Dat is echt een paard voor de toekomst.”

Toch weet Jette de Jong hoe kwetsbaar de topsport kan zijn. Recent verloor ze Indini, een paard waar ze enorm veel toekomst in zag en waarmee ze een bijzondere band had. “Dat verlies heeft er echt wel ingehakt,” vertelt ze eerlijk.

Sindsdien kijkt ze anders naar haar sport en naar succes. Minder gefocust op resultaten, meer op het plezier en de band met haar paarden. “Of ik nu zevende, achtste of laatste word op een BK… uiteindelijk maakt dat niet zoveel uit. De sport is zo moeilijk geworden. Sinds Indini overleden is, besef ik vooral hoe belangrijk het is dat je nog plezier hebt in wat je doet.”

Wie denkt dat Jette de Jong hiermee alles verteld heeft, heeft het mis. Tijdens het gesprek passeerden nog heel wat andere verhalen, grappige anekdotes en interessante inzichten over haar paarden, haar ambities en het leven achter de schermen van de dressuursport. Daarover lees je nu meer in de nieuwe editie van De Haverklap.