Van 26 tot en met 30 december verandert de Nekkerhal opnieuw in het kloppend hart van de Vlaamse paardensport. Vijf dagen lang ademt Mechelen topsport en feest. Op vrijdag 26 december om 21.30 uur staat er een absolute primeur op het programma: de spectaculaire paardenwissel komt voor het eerst naar Jumping Mechelen. Een proef die je zelden ziet en die garant staat voor spanning van begin tot eind.
De stem van de kampioenen
Stel je voor: onze Belgische EK-vedetten Gilles Thomas, Thibeau Spits, Nicola Philippaerts en Pieter Devos starten elk op hun eigen paard, maar stappen daarna over op de toppaarden van hun collega’s. Eén parcours, vier talenten, talloze verrassingen. Hoe snel vinden ze de juiste klik met een onbekend paard? Hoe groot is hun gevoel voor timing en vertrouwen? Het publiek krijgt een zeldzame inkijk in de absolute rijkunst van deze topruiters.
Voor Gilles Thomas is het vooral een unieke kans. “Ik keek vroeger altijd heel graag naar de Final 4 op het WK. Jammer dat die er niet meer is, dus ik vind het geweldig dat ik nu in Mechelen zelf aan een paardenwissel kan deelnemen.” Met welk paard hij zal starten, houdt hij nog even geheim. “Ik heb wel een idee, maar dat hou ik voor mezelf. Anders kunnen de anderen misschien al wat extra voorbereiden,” zegt hij met een glimlach. Eén paard dat hem wel aanspreekt, is Impress K van ’t Kattenheye van Thibeau. “Ik heb hem ooit al eens dressuurmatig gereden en dat gaf meteen een goed gevoel. Ik zou er graag eens een parcours mee springen.”
Nicola Philippaerts kijkt vooral naar de beleving. “Voor ons is dit een heel toffe proef, maar vooral voor het publiek wordt het bijzonder. Het is uniek om een andere ruiter op je paard te zien. Dat zorgt altijd voor spanning en sfeer.” Zijn keuze van paard maakt hij pas vlak voor de wedstrijd. “En wie er gaat winnen? Misschien Gilles, omdat hij zich altijd snel kan aanpassen, maar eigenlijk hebben we allemaal veel ervaring met verschillende paarden.”
Thibeau Spits benadrukt de uitdaging. “Het is een heel interessante proef. Wij zijn het gewend om vaak te wisselen, dus ik kijk ernaar uit om eens op al die andere paarden te zitten.” Over welk paard hij zelf meeneemt, twijfelt hij nog. “Misschien een echt goed paard, maar misschien ook eentje dat wat delicater is om het de anderen moeilijker te maken. Daar ben ik nog niet helemaal uit.” En mocht hij mogen kiezen bij de collega’s, dan weet hij het meteen: “Iedereen zou wel eens Ermitage Kalone willen proberen. Dat is zo’n paard dat altijd indruk maakt.”
Ook Pieter Devos kijkt erg uit naar het moment. “Ik denk dat het vooral voor het publiek heel interessant wordt om verschillende ruiters met verschillende paarden aan het werk te zien. Dat zie je bijna nooit. En tegelijk is het voor ons, als collega’s en vrienden, een unieke ervaring om die oefening samen te doen. Dat maakt het enorm boeiend.”
Jumping Mechelen laat de topruiters van morgen dromen
Wie vandaag Europees kampioen zegt, denkt aan Gilles Thomas, Nicola Philippaerts, Thibeau Spits en Pieter Devos. Maar hun verhaal begon allemaal in dezelfde piste: de piste van Jumping Mechelen.
“Als kind keek ik er enorm naar uit,” vertelt Gilles Thomas. “Ik ging supporteren voor mijn nonkel Marc Van Dijck en reed er zelf de mini steeple en de jeugdreeksen. Mijn allereerste vijfsterrenwedstrijd was hier, omdat ik dat jaar talent van het jaar was. Het gaf mij de kans om van het hoogste niveau te proeven.”
Ook voor Nicola Philippaerts was Mechelen hét hoogtepunt van het jaar. “Ik reed mijn eerste stijlproeven met pony’s, terwijl ik mijn papa de FEI Jumping World Cup zag winnen. Dat vergeet ik nooit. Als jonge ruiter mocht ik de finale van het stijlrijden in de grote piste rijden, met sfeer, publiek, ambiance. Dat leer je niet op training, dat neem je mee voor de rest van je carrière.”
Thibeau Spits vult aan hoe belangrijk Jumping Mechelen was op de weg naar de absolute topsport. “Ik heb hier zowat alle reeksen gereden die je kan bedenken: van de mini steeple en de B-pony's tot nu de vijfsterren. Mechelen was en is altijd een doel, iets om naartoe te werken. Het gaf me motivatie om doorheen het jaar beter te worden en tegelijk plezier te houden in de sport.”
En ook Pieter Devos herkent dat gevoel meteen. “Ik ben er altijd bij geweest. Eerst als kind om te komen kijken, later zelf in de ponyreeksen. Ik begon op de B-piste, daarna de A-piste, en op mijn achttiende of negentiende reed ik er voor het eerst de FEI Jumping World Cup. Dat zijn momenten die je nooit vergeet.”
Hun herinneringen maken duidelijk waar Jumping Mechelen al decennialang voor staat: jonge ruiters inspireren, kansen creëren en hen laten proeven van topsport. Vandaag zijn Gilles, Nicola, Thibeau en Pieter Europese kampioenen, maar ooit stonden ze hier met dezelfde droom als elk kind dat nu in de Nekkerhal komt kijken.
