Twintig jaar oud, Belgisch kampioen en nog altijd geliefd door iedereen die met haar werkte: Kristal Sparkle van Begeveld groeide uit tot veel meer dan zomaar een sportpony. Voor fokker en eigenaar Sabine is ze “een superlieve kindervriend met een scherp kantje”, voor Seppe Wouters was ze “een pony die je naar een hoger niveau tilt” en voor Robin Vermeir betekende ze “de kers op de taart” in haar laatste ponyjaar. Samen vertellen ze het verhaal van een uitzonderlijke merrie die generaties ruiters wist te raken … van de eerste LRV-wedstrijden tot nationale titels en internationale kampioenschappen.
Robin Vermeir: “De kers op de taart in mijn laatste ponyjaar”
Voor Robin Vermeir kreeg de overwinning op het BK 2026 een extra emotionele lading. Het was niet alleen een nationale titel, maar ook een symbolisch afscheid van de ponycategorie. “Het was extra leuk om te winnen omdat het mijn laatste jaar is bij de pony’s,” vertelt de Belgische amazone. Bovendien wordt Kristal Sparkle van Begeveld dit jaar 20 jaar en nadert ze zelf ook haar pensioen. “Dat maakt het extra speciaal.”
Robin blikt ook terug op het parcours van het kampioenschap. De eerste ronde vond ze lastig door de aanwezigheid van een muur en planken, terwijl de tweede ronde korter was maar technisch zwaar door onder andere een driesprong. Toch had ze vertrouwen in de combinatie die ze door en door kent. Dit BK was al haar vijfde kampioenschap met de pony, wat de samenwerking extra bijzonder maakt. “Ik rij haar al heel lang en ken haar echt heel goed.”
Hoewel ze eerder al successen behaalde, waaronder twee bronzen medailles en een eerdere overwinning met een andere pony, had ze deze titel niet vanzelfsprekend verwacht. “Ik had het niet verwacht, maar wel stiekem gehoopt. Vooral op een podiumplaats.”
De overwinning voelde uiteindelijk als een bekroning op hun jarenlange samenwerking: “Het was de kers op de taart om nog eens goud te behalen met Sprakie.”
Over de toekomst is Robin realistisch maar ook emotioneel: de pony gaat richting pensioen, al staat nog niet vast welke wedstrijd haar laatste zal zijn. “Hopelijk kunnen we nog enkele mooie wedstrijden samen doen.”
Seppe Wouters: “Een pony die je naar een hoger niveau tilt”
Voor Seppe Wouters is Kristal Sparkle van Begeveld geen gewone pony, maar een echte carrière-bepalende partner. Hij beschrijft haar als een pony met twee kanten: “Ze is heel lief, maar ze heeft ook veel karakter. Als je haar te laat eten geeft, kan ze echt hevig worden.” Onder het zadel blijft ze volgens hem doorgaans betrouwbaar, al kan ze bij het losrijden soms fris en wat eigenzinnig zijn, zeker bij koud weer.
Wat opvalt, is haar intelligentie in het parcours. Seppe vertelt dat ze “niet veel over springt, maar ook niet tegen de sprong in gaat. Ze springt slim.” Die eigenschap maakt haar volgens hem bijzonder consistent: ze wil eigenlijk altijd nul springen, en dat lukt ook vaak.
In een tweede deel van zijn interview blikt hij terug op de impact die de pony op zijn carrière had. “Ze heeft mij naar een hoger niveau getild, tot het hoogste niveau bij de pony’s. Met haar werd ik Belgisch kampioen en we hebben zoveel herinneringen gemaakt.” Hij leerde haar kennen via lessen, waarna hij de kans kreeg om haar te rijden. Dat groeide uit tot een verhaal dat ook voor latere ruiters, zoals Robin Vermeir, belangrijk zou worden.
Voor Seppe blijft het duidelijk: “Het is een pony waar iedereen van zou dromen om mee te rijden.”
Sabine: “Ik noem mezelf geen fokker, maar wel een enorm trotse eigenaar”
Voor Sabine begon het verhaal van Kristal Sparkle van Begeveld lang voordat de pony nationale titels won of op kampioenschappen schitterde. Wat vandaag een uitzonderlijke sportpony is, ontstond eigenlijk uit een eenvoudig familieproject. “Ik heb altijd wel wat paarden gehad, maar ik noem mezelf geen fokker,” vertelt ze lachend. “Ik ben eerder een toevalsfokker.”
De pony werd oorspronkelijk gefokt voor haar dochter, die toen nog maar vier jaar oud was. Sabine koos bewust voor een brave merrie waarvan ze de eigenschappen wilde doorgeven. “Ik wilde vooral een pony met een goed karakter. Dat was voor mij het belangrijkste.” Dat de combinatie uiteindelijk zou uitgroeien tot een pony met BK-titels en internationale ervaring, had ze nooit durven denken. “Toen ze vier jaar was, wisten we wel al dat er veel kwaliteit in zat.”
Via Marjolien werd Sparkle als jonge pony uitgebracht in de LRV, waar ze meteen opviel als zowel dressuur- als springpony. Later nam Sabines dochter Eline de teugels over, waarna de pony uiteindelijk bij Christophe Wouters terechtkwam. “Toen Eline stopte, had Christophe Wouters meteen gezegd: ‘Wij staan op de eerste rij.’ Zo is ze uiteindelijk bij Seppe terechtgekomen.”
Volgens Sabine was al snel duidelijk dat de pony iets speciaals had. Toch blijft ze opvallend bescheiden over haar rol in het verhaal. “Ik vind dat echte fokkers daar zoveel werk en kennis insteken. Daarom noem ik mezelf liever een heel trotse eigenaar.” Dat trotsgevoel overheerst duidelijk wanneer ze terugblikt op alles wat de pony bereikt heeft.
Ook over het karakter van de merrie hoeft Sabine niet lang na te denken. “Ze is een superlieve kindervriend, maar wel met een heel scherp kantje.” Net als Seppe benadrukt ze dat Sparkle perfect weet wat ze wil. “Ze commandeert eigenlijk de hele stal. En als haar eten te laat komt, laat ze dat ook duidelijk merken.”
Toch schuilt achter dat temperament vooral een pony met een groot hart voor kinderen. “Ze is heel voorzichtig met jonge ruiters en echt ontzettend lief.” Die combinatie van karakter, intelligentie en kwaliteit maakt volgens Sabine net waarom de pony zo uitzonderlijk is gebleven, ook op oudere leeftijd.
Vandaag nadert Kristal Sparkle van Begeveld stilaan haar pensioen. Sabine wil daar bewust rustig mee omgaan. “We bekijken wedstrijd per wedstrijd wat nog goed voelt. Ze hoeft zich niet meer elke week te bewijzen.” Zodra haar sportcarrière stopt, krijgt de pony opnieuw een thuis op de weide bij Sabine zelf. “Ze komt sowieso terug naar huis.”
Hoewel ze de merrie zelf geen veulen meer wil laten dragen, sluit Sabine niet uit dat de bloedlijn ooit verdergezet wordt via embryotransplantatie. “Maar vooral wil ik dat ze hier gewoon nog lang gelukkig kan genieten.”
