De WK-ervaringen van Rhine Hölzken in Sandringham...
Rhine Hölzken en haar pony Rik beleefden tijdens de laatste week van juni een onvergetelijke ervaring bij hun deelname aan het WK PE 2014.
Rhine, Raymond en Rik geven hun emoties en belevenissen weer in een WK-verslag.
Rhine: "De maandag voor het vertrek begon het echt te kriebelen. Nog een nachtje slapen en het avontuur zou beginnen. Mijn grote droom ging dan toch uitkomen. Het WK met Rik rijden...
De week voordien hadden we al elke avond wat ingeladen en gepoetst want alles meekrijgen was wel een pas-en-meet werkje! Daardoor was het maandag wat rustiger en konden we op tijd naar bed.
Want dinsdag morgen om 5 uur ging de wekker. Alles stond klaar, aankleden en Rik laden. Daarna verliep de rit naar Calais ging vrij vlot, en eenmaal daar hebben we een ticket gekocht en konden na zo 10 minuten op de boot. Raymond en Rik hadden weinig of geen last van de boot, ik daartegen was op van de stress. Maar éénmaal van de boot en na een uurtje pauze was ik weer fit. Om half 6 kwamen we op het prachtige landgoed aan.
Daar ging onze eerste zorg naar onze dappere Rik. Daarna alles klaar gemaakt voor de avond.
Woensdag was eerst 'wie wat waar' en al snel misten we een chef de equipe. Deze ondersteuning blijkt toch echt een noodzaak, voor alle papieren en ook voor het verkennen wat we zelf niet mochten. Gelukkig heeft Ierland ons uit de nood geholpen! Dit deden ze heel de verdere week, waar we hen erg dankbaar voor zijn!
Onze avond werd die dag afgesloten met een landenavond. Wij hadden Luikse wafels bij en een Belgische chocolade.
Donderdag, misschien wel de belangrijkste dag, de vet check!
Zenuwachtig dat we waren! Maar toen een jurylid zei "I am happy", konden we weer ontspannen. Na de middag kwamen de eigenaren van Rik toe, die ons veel werk uit handen genomen hebben. Zij hebben de rest van het weekend voor Rik gezorgd, en tevens was er Annemiek, mijn 2de groom. Wij startten in de grade1, 's avond was er de openingsceremonie.
En daarna kon het spelletje beginnen, eindelijk! Bij het losrijden voor de dressuur kwam de vorige eigenaar van Rik helpen met losrijden, ik kende de man nog niet persoonlijk, maar zijn aanpak maakte me rustig. En dat hielp enorm, de dressuur was beter dan in Horst!
Wij tevreden, maar toch wilden we wat goedmaken in de marathon. En dat deden we, ondanks het zware wegtraject en een moeilijke eerste hindernis. Na de marathon zat mijn gevoel goed en toen de uitslag er was, was ik helemaal happy! 7de precies in de midden van de reeks. Al wist ik dat de 9de plek vasthouden moeilijk ging zijn.
En zo komen bij de laatste dag, kegels rijden, mijn minst sterke onderdeel.
Dat wetende maakte me nog zenuwachtiger. Maar ondanks de 4 balletjes heeft het gelukkig maar 1 plek gekost.
Daarna volgde wachten, lang wachten.
En hoe goud en goud eerlijk onze pony ook is, ceremonies zijn niks voor hem. Gelukkig was Annemiek er toen. We ontvangen enkele rozetten en van Boyd Excel kreeg ik een prachtig beeldje.
De avond die volgde was heel gezellig, immers was alle stress weg.
Op maandag morgen vertrok team Duitsland om precies 4 uur 's morgens. Onze pony was het daar duidelijk niet mee eens en begon als ruin, te gillen als een meisje. We hebben hem zijn zin gegeven en zijn ook rustig vertrokken.
Dit maal ging het bij de boot nog vlotter en werd er meer rekening gehouden met de rolstoel.
Helaas was ons geluk van korte duur en hebben we van voor Brussel tot Limburg in de file gestaan. Net voor 7 waren we thuis en begon het nagenieten...."
