Paralympiër Barbara Minneci: “We spreken een andere taal, maar mijn paarden doen er alles aan om me te begrijpen”
Barbara Minneci behaalde zondag 31 mei 2026 een zilveren medaille in de Para Dressuur Grote Tour tijdens het Belgisch Kampioenschap in Lier. Samen met de door Bern Luebbers gefokte Stuart (Sir Donnerhall) verzamelde ze een totaalscore van 213,44 punten, goed voor de tweede podiumplaats. Toch draaide het kampioenschap voor de Belgische paralympiër om meer dan alleen het resultaat.
Voor Barbara Minneci was het Belgisch Kampioenschap vooral een bevestiging van het werk dat ze dagelijks met haar paarden verricht. De amazone was niet alleen tevreden over haar vertrouwde partner Stuart, maar ook over de progressie van haar jongere troef Freiherr. “Voor mij is de klassering niet het belangrijkste”, vertelt Minneci. “Ik was vooral heel blij dat beide paarden zo goed presteerden. Stuart gaf opnieuw alles wat hij had, maar ik was ook enorm onder de indruk van Freiherr. We vormen nog maar kort een combinatie en toch liet hij al veel potentieel zien.”
Para dressuur krijgt stilaan meer aandacht
Hoewel para dressuur internationaal sterk groeit, blijft de discipline in België relatief onbekend bij het grote publiek. Toch ziet Minneci duidelijke vooruitgang. “In België is er nog niet zoveel interesse als in landen zoals Engeland of Duitsland, maar het wordt elk jaar beter”, legt ze uit. “We zijn al heel blij dat we mogen deelnemen aan het Belgisch Kampioenschap. Dat geeft ons de kans om in een professionele omgeving te rijden en onze paarden voor te bereiden op de grootste internationale wedstrijden.”
Volgens de amazone hebben ook de Paralympische Spelen van Tokio en Parijs geholpen om de sport zichtbaarder te maken. “Er was meer media-aandacht en de wedstrijden werden op televisie uitgezonden. Dat zorgt ervoor dat mensen para dressuur beter leren kennen.”
Een bijzondere band met Stuart
Met de ruin Stuart reed Minneci eerder al op de Paralympische Spelen van Tokio en Parijs. Sinds 2016-2017 vormen ze een combinatie en die jarenlange samenwerking heeft een unieke vertrouwensband gecreëerd. “We kennen elkaar door en door”, zegt ze. “Hij weet exact wat ik van hem vraag en ik weet hoe hij zal reageren. Stuart is nog altijd een gevoelig paard, maar hij vertrouwt mij volledig. Dat maakt het rijden ontzettend fijn.”
Dat vertrouwen is essentieel in de para dressuur. Omdat Minneci haar benen niet kan gebruiken, communiceert ze op een andere manier met haar paarden. “Ik rijd zonder mijn benen en kan mijn voeten niet controleren. Daarom werk ik veel met mijn stem en mijn bovenlichaam. Stuart begrijpt perfect wanneer een beweging een hulpsignaal is en wanneer mijn lichaam gewoon onvrijwillig beweegt. Dat maakt onze communicatie heel bijzonder.”
Het ideale para dressuurpaard
Een geschikt paard vinden voor een para dressuurruiter is volgens Minneci allesbehalve eenvoudig. Naast goede bewegingen speelt vooral het karakter een doorslaggevende rol. “Onze paarden moeten van nature over goede gangen beschikken, want afhankelijk van de handicap kunnen we die niet altijd verbeteren zoals een reguliere dressuurruiter dat kan. Daarnaast moeten ze een uitzonderlijk goed karakter hebben.”
Voor haarzelf is dat nog belangrijker omdat ze zich zelfstandig tussen haar paarden beweegt met een rolstoel. “Ik doe alles zelf op stal. Mijn paarden moeten mijn rolstoel accepteren en veilig door mij gehanteerd kunnen worden. Zeker voor de ruiters in de zwaardere graden van para dressuur zijn paarden met een uitstekende mentaliteit onmisbaar.”
Een blik op de toekomst
Naast Stuart beschikt Minneci tegenwoordig ook over Freiherr, een paard waarmee ze stap voor stap richting de toekomst werkt. Hoewel de combinatie nog nieuw is, ziet de amazone veel mogelijkheden. “Hij kende al een goede basisopleiding in de dressuur, maar nu moeten we samen een nieuwe taal ontwikkelen. Hij probeert voortdurend te begrijpen wat ik van hem vraag en blijft zelfs in een drukke wedstrijdomgeving heel geconcentreerd. Dat geeft veel vertrouwen voor de toekomst.”
Of die toekomst ook richting de Paralympische Spelen van Los Angeles 2028 leidt, wil Minneci nog niet te ver vooruit plannen. “Ik hoop natuurlijk dat ik daar kan starten. Dat zou mijn vijfde Paralympische Spelen worden. Maar door mijn ziekte heb ik geleerd om niet te ver vooruit te kijken. Ik werk liever met doelen op korte termijn en zie wel wat het leven brengt.”
Wie Barbara Minneci over haar paarden hoort praten, merkt al snel dat para dressuur veel meer is dan een sport. Het is een discipline waarin vertrouwen, geduld en wederzijds begrip centraal staan. Waar andere ruiters communiceren met hun benen, ontwikkelt Minneci een eigen taal van stem, gevoel en subtiele signalen. Een taal die paarden als Stuart en Freiherr elke dag opnieuw proberen te begrijpen.
Misschien is dat wel de mooiste les die de para dressuur te bieden heeft: niet kijken naar wat ontbreekt, maar naar wat mogelijk wordt wanneer mens en paard elkaar volledig vertrouwen. In een sport waarin elke proef wordt gereden op harmonie, bewijzen combinaties als die van Barbara Minneci dat echte topsport niet alleen draait om scores en medailles, maar vooral om partnerschap. En precies daarin schuilt de bijzondere kracht van de para dressuur.
