Ze begon als familiepaard. Ze eindigde als vijfster-winnares – met Jules van Hoydonck in het zadel.

Maandagnamiddag in het noorden van Duitsland: Jules van Hoydonck rijdt met zijn vrachtwagen huiswaarts, moe maar gelukkig. Op zijn dashboard: drie blauwe strikken van eerder die week. In zijn hoofd: één onvergetelijk moment. En in de laadruimte: Minte, de merrie waarmee hij zopas de Grote Prijs van zijn allereerste CSI5* wedstrijd won. “Ik dacht altijd: met haar gaat het net niet lukken. En dan wint ze gewoon. Dat is toch gek?”

Zondag werd een dag die Jules van Hoydonck niet snel zal vergeten. De jonge ruiter uit België schreef zijn allereerste CSI5* wedstrijd op zijn naam. “Ik had het echt niet verwacht,” zegt Jules, nog nagenietend van het succes. “Zeker niet met Minte vd Bisschop (Plot Blue). Het was nooit mijn doel om een vijfsterrenproef met haar te winnen. Maar om het dan net met haar te doen – dat maakt het nog tien keer mooier.”

De overwinning kwam er na een opmerkelijke week waarin Jules al drie keer derde werd in andere rubrieken. “Na drie blauwe strikken dacht ik: nu wil ik eens een andere kleur,” lacht hij. “Het was telkens net niet. Maar dat het dan wél lukt in de Grote Prijs? Fantastisch.”

Minte: een onverwacht succesverhaal

Minte, de merrie waarmee Jules zijn doorbraak kreeg, maakt al jaren deel uit van de familie Van Hoydonck. “We hebben haar gekocht toen ze vijf was, eigenlijk voor mijn zus,” vertelt hij. “Maar ze begon wat voorzichtig te worden en toen heb ik haar overgenomen. Sindsdien is ze altijd van ons geweest – en dat willen we zo houden.”

Dat betekent ook dat er voorlopig geen verkoopplannen zijn, ondanks de toegenomen belangstelling. “We hebben al veel vragen gehad, maar ze voelt zich goed bij ons. En wie weet, misschien komt er binnenkort wel een veulentje van. Dat is toch het plan.”

Ronnie Flex en de toekomst

Jules’ tweede troef deze week was Ronnie Flex Castano (Arezzo VDL), een paard dat tot voor kort gereden werd door zijn broer. “Dit was pas mijn derde concours met hem. Ik had niet verwacht dat het zo snel goed zou gaan. Maar hij heeft een abnormaal goede mentaliteit. Dat maakt veel mogelijk.”

Daarnaast is er nog Calgary van ’t Hageland T&L Z (Corydon van T&L), een zevenjarige die volgens Jules het potentieel heeft om uit te groeien tot een echt toppaard. “Hij sprong sterk op het WK voor zevenjarigen, ook al hadden we daar een fout in de finale. Maar ik voelde echt dat het niet zijn limiet was.”

Toch blijft Jules realistisch over de toekomst: “Je weet het nooit. Als de juiste klant op het juiste moment komt, moet je soms verkopen. Maar voorlopig hoop ik hem nog even bij te houden.”

Geen verwachtingen, wel ambities

Op de vraag of deze prestatie deuren opent, blijft Jules bescheiden: “Ik hoop het. Meer vijfsterrenwedstrijden rijden, mooie concoursen doen, dat zou geweldig zijn. Maar ik probeer het moment te leven en niet te veel vooruit te lopen. Zo blijft het allemaal realistisch.”

En dromen doet hij zeker. “Als ik écht mag dromen: de Wereldbeker van Mechelen winnen, of de Grote Prijs van Aken. Dat zijn doelen die je in je achterhoofd houdt, ook al zijn ze maar voor enkelen weggelegd. Maar kijk, gisteren had ik dit ook niet verwacht. Alles is mogelijk met het juiste paard op het juiste moment.”

Tot slot: een advies aan zijn jongere zelf

“Luister meer naar anderen,” zegt Jules zonder aarzelen. “Je kan van iedereen leren. Dat zou ik mijn jongere ik zeker meegeven.”